பகுத்தறிவும் ஆன்மீகமும்

சுமார் 45 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் திருநெல்வேலி இந்துக் கல்லூரியில் நடந்த சுயமரியாதை மகாநாட்டுக்குப் போயிருந்தேன். நமது சமயத்தில் உள்ள மூடக் கருத்துகளை நையாண்டி செய்து பல அறிஞர்கள் சுவையாகப் பேசினார்கள். அவர்களது பேச்சுத் திறமையும் துணிச்சலும் என் உள்ளத்தைப் பெரிதும் கவர்ந்தன. இந்த மாநாட்டிற்குச் செல்வதற்கு முன்னால் தினந்தோறும் கோயிலுக்குப்போய் இறைவனை வணங்கி வந்தேன். மாநாட்டுப் பேச்சுகளைக் கேட்ட பிறகு “சாமியாவது, சாத்தானாவது! மந்திரமாவது, மண்ணாங்கட்டியாவது!” என்று சொல்லி கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்களைப் பார்த்துப் பழிக்கத் தொடங்கினேன். இப்படியாகப் பல ஆண்டுகள் திரிகரண சுத்தியாக “கடவுள் இல்லை, இல்லவே இல்லை’ என்ற உறுதியில் நின்றேன். இந்த உறுதிக்கு ஊட்டம் கொடுப்பதற்காக “வால்டேர்’ “இங்கர்சால்’ “பெட்ரன்ட் ரஸ்ஸல்’ போன்ற சிறந்த நாத்திகவாதிகளுடைய நூல்களை கவனத்தோடும் ஆர்வத்தோடும் படித்து வந்தேன்.

maharaj

ஆனால் என்னுடைய உறுதிப்பாட்டுக்கு உலை வைக்கக்கூடிய நிகழ்ச்சிகள் பின்னால் நடக்கத் தொடங்கின. பாளையங்கோட்டையில் நான் வழக்குரைஞராக இருந்தபோது கல்கத்தா தீர்ப்பு ஒன்றை மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் மேற்கோளாகக் காட்ட எண்ணி நூலகத்திலிருந்து “41 கல்கத்தா” என்ற தீர்ப்புத் தொகுதியை எடுக்கப் போனேன். புத்தகத்தைப் புரட்டியபோது அதிலிருந்த ஒரு கருந்தேள் என் விரலில் கொட்டிவிட்டது. தேள்கடி அனுபவம் எனக்கு முன்னும் இருந்ததில்லை, பின்னும் இருந்ததில்லை. கொஞ்ச நேரம் விரலில் கடுகடுப்பு இருந்தது. சிரித்துச் சமாளிக்கப் பார்த்தேன். ஆனால் நேரம் ஆக ஆக விஷம் ஏறிக்கொண்டே போயிற்று. வலி பொறுக்க முடியாமல் நீதிபதியிடம் “வாய்தா” வாங்கிக்கொண்டு வீடு போய்ச் சேர்ந்தேன்.

அதற்குள் கை முழுவதும் வலி பரவி நெறி கட்டிக் கொண்டது. என் துன்பத்தைச் சகிக்க முடியாத என் அத்தை பக்கத்து வீட்டுப் பையன் மணியை அவசரமாக அழைத்தார். அவனுக்கு வயது 10 இருக்கும். என்னைக் கண்டாலே அவன் அஞ்சுவான். அவனைக் கண்டாலே எனக்கு ஏளனம். கையில் ஒரு வேப்பங்குலையை வைத்துக்கொண்டு ஏதோ ஒரு மந்திரத்தை முணுமுணுத்துக்கொண்டு பயமில்லாமல் அவன் என்னை அணுகி, வேப்பங்குலையால் என் கையில் மூன்று முறை அடித்தான். உடனே என் வலியெல்லாம் மாயமாய் மறைந்துவிட்டது! நடந்த நிகழ்ச்சியை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை!

மணியை அரைமணி நேரம் குறுக்கு விசாரணை செய்ததில், சந்திரகிரகண காலத்தில் நட்டாற்றில் இடுப்பளவு தண்ணீரில் நின்றுகொண்டு லட்சக்கணக்காக ஒரு மந்திரத்தை ஜபித்ததால் தனக்கு இந்த விஷம் இறக்கும் சக்தி கை வந்தது என்று சொன்னான். பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாத மந்திரத்துக்கு இவ்வளவு சக்தி இருக்குமா என்று திகைத்தேன். பெட்ரன்ட் ரஸ்ஸலைப் படித்து உருவேற்றிய என் பகுத்தறிவுக்கு இந்த நிகழ்ச்சி அவமானத்தையே தந்தது. நாளடைவில் இன்னும் பலஅதிர்ச்சி தரத்தக்க நிகழ்ச்சிகள் எனக்கு நடக்கவே, வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் என் பார்வை மாறியது. என் மனமும் மாறியது. என் வாழ்வின் அடிப்படையே மாறிவிட்டது

– நீதிபதி எஸ் மகராஜன் எழுதிய “ஆடத் தெரியாத கடவுள்” நூலிலிருந்து

விஷம் உண்ட வித்தகர்

அந்தக் காலத்தில் காலரா போன்ற நோய்கள் அடிக்கடி வரும். அதனால் பஞ்சாயத்து மற்றும் தாலுகா அலுவலர்களில் சிலர் மக்களின் நன்மைக்காக அம்மருந்துகளை தங்கள் வீட்டில் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பர். அவசர காலங்களில் அவற்றை மக்களுக்கு அளித்து நோய் தீர்க்க உதவுவர். அம்மருந்துகளில் ஒன்று “க்ளோரடைன்” என்பது. காலராவிற்கு சிறிதளவு உண்டால் இது மருந்து. அதுவே அளவுக்கு அதிகமானால் குடல் வெந்து அந்த ஆளின் மரணத்திற்குக் காரணமாகி விடும்.

தாலுகா போர்டு பிரசிடெண்ட் வெங்கட சுப்பையர் தனது வீட்டில் இம்மருந்துகளை பீரோவில் வைத்திருந்தார். அவர் வீட்டிற்கு அவ்வப்போது வந்துசெல்வது சேஷாத்ரி சுவாமிகளின் வழக்கம்.

seshu-1

ஒருநாள் வெங்கட சுப்பையர் வீட்டிற்குச் சென்றார் சுவாமிகள். பிரசிடெண்ட் அப்போது உள்ளறையில் ஏதோ வேலையாக இருந்தார். சடாரென்று அங்கிருந்த பீரோவைத் திறந்த சேஷாத்ரி சுவாமிகள், அதில் இருந்த “க்ளோரடைன்” மருந்து பாட்டில் முழுவதையும் குடித்து விட்டார். பகத்தில் இருந்த காயங்களுக்குத் தடவும் டிஞ்சர் அயோடின் பாட்டில் மருந்தையும் முழுவதுமாகக் குடித்து விட்டார். மற்றொரு பாட்டிலில் இருந்த மருந்தைக் கொஞ்சம் குடித்துவிட்டு மீதியை தன் உடலிலும் தலையிலும் பூசிக் கொண்டார்.

சத்தம் கேட்டு உள்ளறையிலிருந்து வந்துபார்த்த வெங்கட சுப்பையர் திகைத்துப் போய் விட்டார். ”ஐயய்யோ… மகான் மருந்தைக் குடித்து விட்டாரே! குடலை அறுத்து விடுமே! மாற்று மருந்து ஏதும் கைவசம் இல்லையே! என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லையே!” என மனம் பதைபதைத்துப் புலம்பினார்.

இதைக் கேட்ட சேஷாத்ரி சுவாமிகள் வழக்கம் போல சிரித்துக் கொண்டே, தனது வயிற்றையும், நெஞ்சையும் தடவினார். பின் பெரிதாக ஏப்பம் விட்டார். பின்னர் வேகமாக அந்த இடம் விட்டுச் சென்று விட்டார்.

விஷத்தையும் ஜீரணம் செய்த மகானின் அற்புத சக்தியைக் கண்டு வியந்த வெங்கட சுப்பையர் அதிசயித்து அவரை வணங்கினார். எல்லோரிடமும் இந்த அதிசய நிகழ்வைச் சொல்லிச் சொல்லி ஆச்சரியப்பட்டார்.

உடலை வென்றவர்களை வெறும் விஷம் என்ன செய்யும்?

ஸத்குருவே சரணம்!!