இப்படியும் ஒரு சிவ பக்தர்…

அமிழ்தினும் இனிய புராணம் பெரிய புராணம். தொண்டர்தம் பெருமையை, அடியவரால்தான் அந்த ஆண்டவனுக்கே பெருமை என்பதை, அடியார் இல்லாவிட்டால் ஆண்டவன் என்பவன் ஏது என்பதை, தமிழ்ச் சுவையும் பக்திசுவையும் மணக்க மணக்க இதில் கூறியிருக்கிறார் சேக்கிழார் பெருமான். பெரிய புராணம் சைவத் தொண்டர்களான நாயன்மார்களது வரலாற்றை மட்டுமே கூறும் நூல் அல்ல. வேதத்திற்கும் சைவத்திற்கும் உள்ள தொடர்பு பற்றியும், பக்தியின் சிறப்பைப் பற்றியும், இறைவனின் கருணை பற்றியும் மிக விரிவாக உரைக்கும் நூல் அது. ஒவ்வொரு சிவ பக்தர், சைவ சமயத்தவர் வீட்டிலும் இருக்க வேண்டிய நூல் பெரிய புராணம் எனின் அது மிகையல்ல.

சேக்கிழார்

இரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை, தமிழகத்தைத் தோத்திரப்பாடல்களால் மூழ்கச் செய்தவர்கள் இருபத்தேழு திருமுறை ஆசிரியர்கள். இவர்கள் அனைவருமே, முன்னைப் பழம் பொருட்கும் முன்னைப் பழம் பொருளாகிய சிவ பரம்பொருளால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அவருடைய கருணை வெள்ளத்தில் மூழ்கித் திளைத்த அருளாளர்கள். தாம் பெற்ற பேரின்பத்தினை நாமும் பெறுதல் வேண்டும் எனும் உயர்ந்த நோக்கத்துடன் அருளப்பட்டவை தான் தேவாரத் திருமுறைகள். அவற்றைப் பதினொன்றாக வகுத்தவர் பத்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த நம்பியாண்டார் நம்பிகள். அதன் பிறகு சேக்கிழார் சுவாமிகள் பாடிய ‘பெரிய புராணம்’ பன்னிரண்டாவதாகச் சேர்க்கப்பட்டது. அந்த நூல்களையும், திருவாசகத்தையும் பெரிய புராணத்தையும் படித்தால் உருகாத உள்ளமும் உருகும். கலங்காத கண்களும் கலங்கும். அதில் தான் எத்தனை, எத்தனை சம்பவங்கள், அதிசயங்கள், பெருமைகள், வரலாறுகள், சிறப்புகள்…..

இறைவனே சேக்கிழாராக அவதரித்து தன் தொண்டர் பெருமையைத் தன் வாயால் தானே புகழ்ந்துரைத்தானோ என்றுகூட  எண்ணத் தோன்றுகிறது.

”உலகெலாம்” என்று தொடங்கும் அதன் முதல் வார்த்தையே போதும், அது உலகச் சிறப்பை உள்ளடக்கிய நூல் என்பதைப் பறை சாற்ற.

புராணத்திலிருந்து ஒரு சிறுதுளி.

ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் என்பவர் சிறந்த சிவ பக்தர். இவர் சுந்தரர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர். பெரிய புராணத்தின் பாட்டுடைத் தலைவர் சுந்தரர் என்பது ஈண்டு குறிப்பிடத்தக்கது. இந்நிலையில் சுந்தரர் பரவை மீது கொண்ட காதல் ஊடலானது. அதனைத் தவிர்க்க, பரவையின் சினம் தணித்துக் குளிர்விக்க எல்லாம் வல்ல இறைவனான சிவபெருமானை, தியாகேசனை சுந்தரர் தூதாக அனுப்பினார்.

இச்செய்தியை அறிந்தார் கலிக்காமர். அவருக்குச் சொல்லொணாச் சினம் ஏற்பட்டது. ”எல்லோரினும் மிக உயர்ந்தவன் ஈசன். உலகிற்கு முழுமுதற் பொருளும் அவனே. உலக உயிர்களும் பொருட்களும் அவனால் படைக்கப்பட்டனவே.. உயிர்கட்கெல்லாம் தந்தையாக விளங்குபவனாகிய சிவபெருமானுக்கு அடிமை செய்வதே அடியவனின் பணி. அவனைப் பணிந்து பாடுவதும், தொழுதுவதுமே பக்தனின் தலையாய கடமை. அதனை விடுத்து, உலகத் தலைவனான ஈசனை, கேவலம் ஒரு பெண் சேர்க்கைக்காக தூது அனுப்பியமையை எம்மால் பொறுக்க இயலவில்லை. நாம் இறைவனுடைய அடிமைகள். எஜமானை அடிமை வேலை ஏவல் கூடுமா? எஜமான் அன்புடையவனாக இருந்து, அடிமைக்கு எதுவும் செய்யச் சித்தமாக இருக்கலாம். இருந்தாலும் அதற்காக அடிமை, எஜமானை வேலை ஏவலாமா? அவ்வாறு ஏவின சுந்தரனை நான் நேரே கண்டால் அவனை என்ன செய்வேன் என்று எனக்குத் தெரியாது” என்று மனம் பொருமினார். கோபத்தில் கலங்கினார். உள்ளம் வருந்தினார்.

இந்நிலையில் ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனாரை ஈசன் சோதிக்க எண்ணினான். (அவனுக்கு வேலையே அதுதானே, கூத்தாடி! எல்லோரையும் ஒரு ஆட்டு, ஆட்டி வைப்பதில் அவனுக்கு அப்படி ஒரு அலாதி ஆனந்தம்)

தீராத வயிற்று வலியைத் தந்தான் ஏயர்கோனுக்கு. மருத்துவர் வந்து மருந்தளித்துத் தீர்க்க முயன்றார். ஆனால் நோய் குணமாகவில்லை. வேதனையைப் பொறுத்து சதா இறைவன் நினைவாகவே இருந்தார் ஏயர்கோன்.

ஒருநாள் அவருடைய கனவில் இறைவன் தோன்றினார். ”அன்பனே! உனக்கு வந்திருக்கும் வயிற்றுவலியைப் போக்க வேண்டுமானால் அதற்கு ஒரே ஒரு வழிதான் உண்டு. சுந்தரன் வந்து திருநீறளித்து இதனைப் போக்கினால் ஒழிய அது அகலாது. வேறு யாரும் போக்கவும் முடியாது!” என்று கூறி விட்டார்.

ஏயர்கோனைப் பொறுத்தவரை, இறைவனை ஏவல் வேலைக்கு ஏவிய சுந்தரரை தன்னுடைய பகைவனாகக் கருதினார். தன் கைகளால் நையப் புடைக்கக் காத்திருந்தார். ஆனால் இறைவனோ அவர் வந்து நீறளித்தால் தான் குணமாகும் என்கிறார். இப்போது என்ன செய்வது?

சுந்தரரை, இறைவனை ஏவல் வேலைக்கு அனுப்பினவர் என்று கோபித்த கலிக்காமர், அந்த இறைவனே தன் கனவில் வந்து சொல்லும் போது அதைக் கேட்டுத்தானே ஆக வேண்டும்! இறைவன் மீது பெருமதிப்பும் பக்தியும், அன்பும் கொண்ட ஒரு பக்தன் என்ற முறையில் அதுதானே சரியாக இருக்கும், இருக்கவும் வேண்டும்.

ஆனால், ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் என்ன செய்தார் தெரியுமா? 

“ஐயா! நானும் என் மூதாதையரும் நீரே தலைவர் என்று கருதி வாழ்ந்து விட்டோம். உமது அடியவனாகிய எனக்கு வந்த இந்த வயிற்று வலியை, நேற்று உம்மாலே ஆட்கொள்ளப்பட்டவனாகிய சுந்தரனா வந்து தீர்க்கப் போகிறான்? அப்படி அவன் வந்துதான் என்னுடைய இந்த நோய் தீருமென்றால், அந்நோய் தீர்வதைக் காட்டிலும் தீராமலே போகட்டும். என்னை எவ்வளவு வேண்டுமாயினும் வருத்தட்டும்” என்று கூறிவிட்டார்.

——————————————————————————
வந்துனை வருத்தும் சூலைவன் தொண்டன் தீர்கில் அன்றி

முந்துற ஒழியாது என்று மொழிந்து அருள் செய்யக் கேட்டு

எம்பிரான் எந்தை தந்தை தந்தை எங்கூட்டம் எல்லாம்

தம் பிரான் நீரே என்று வழி வழி சார்ந்து வாழும்

இம்பரின் மிக்க வாழ்க்கை என்னை நின்று ஈரும் சூலை வம்பு

என ஆண்டுக் கொண்டான் ஒருவனே தீர்ப்பான் வந்து

மற்றவன் தீர்க்கில் தீராது ஒழிந்து எனை வருத்தல் நன்றால்

பெற்றம் மேல் உயர்த்தீர் செய்யும் பெருமையை அறிந்தார் யாரே

உற்றவன் தொண்டற்கே ஆம் உறுதியே செய்தீர் என்னக்

கற்றைவார் சடையார்தாமும் அவர் முன்பு கரந்தார் அன்

என விளக்குகிறார் சேக்கிழார் இதனை.

என்ன செய்வான் இறைவன்?

“வேண்டாம், உம்மை வேலைக்காரன் போல் விரட்டி வேலை வாங்கிய அந்தச் சுந்தரன் மூலம் தான் என் நோய் தீர வேண்டுமென்றால் அந்த நோய் தீரவே வேண்டாம்” என்று கருதும் ஒருவரை யார் தான் என்ன செய்ய முடியும்? பேசாமல் வந்த வழியே திரும்பிச் சென்று விட்டான் இறைவன். பின் இருவருக்குள்ளும் மன வேற்றுமை நீங்கி ஒற்றுமை ஏற்பட சுந்தரை நாடி அவரை ஏயர்கோனைக் காணச் செல்லுமாறு பணித்தான்.

சுந்தரர் கலிக்காம நாயனாரைக் காண வந்தது, அவர் வருவதை அறிந்து, அவர் முகத்தில் விழிக்க ஒண்ணாது கலிக்காமர் தம் குறுவாளால் தம் உயிரைப் போக்கிக் கொண்டது, அதை அறிந்த சுந்தரர் உள்ளம் பதறி, தாமும் வாளால் தன் உயிரைப் போக்க நினைந்தது, இறைவன் தடுத்தாண்டு, ஏயர் கோனை எழுப்பி அனைவருக்கும் காட்சி தந்தது என பெரிய புராணம் மேலும் பலவாறாக விரித்துச் சொல்கிறது தொண்டர்களது பெருமையை.

இது போன்ற அடியவர்கள் இருப்பதால் தானே ஆண்டவனுக்குப் பெருமை?!

தொண்டர்தம் பெருமை சொல்லவும் இனிதே!

*******************

8 thoughts on “இப்படியும் ஒரு சிவ பக்தர்…

  1. அன்பின் ரமணன் அண்ணா,

    வணக்கம் அருமையான நடை அழகான கோர்வை , கலிக்கம நாயனார் கதையா முன்பே பால குமாரன் ஐயா புத்தகத்தில் படித்திருந்தாலும் உங்கள் நடையின் காரணமாக மீண்டும் மீண்டும் படிக்க தோன்றியது . ஆனால் கிளைமாக்ஸ் பகுதியை தடால் என்று முடித்து விட்டேர்ர்களே ?

    நன்றி

    கண்ணன்

    1. வணக்கம் சந்தனக் கண்ணன்

      பாலகுமாரன் எழுதியதை நான் படித்ததில்லை. சிறப்பாகவே எழுதியிருப்பார் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை. ஏதோ என்னால் ஆன ஒரு சிறுமுயற்சி இக்கட்டுரை. அதுதான் பாதியிலேயே முடித்து விட்டேன். விரைவில் அந்த இறுதிப் பகுதியை இன்னமும் விரிவாக எழுத முயற்சிக்கிறேன்.

      அதை மட்டுமல்ல; 63 நாயன்மார்கள் பற்றியும், 64 திருவிளையாடல்கள் பற்றியும் சுருக்கமாக, தெளிவாக, எளிமையாக எழுத வேண்டும் என்ற ஆவல் உண்டு. பார்ப்போம், சிவனார் திருவுளம் எப்படியோ என்று.

      வருகைக்கும் கருத்திற்கும் மிக்க நன்றி.

  2. மற்றுமொரு முக்கியமான விஷயம். உங்கள் தளத்தில் உள்ள பல விஷயங்களை, அப்படியே வரிகளைக் கூட மாற்றாமல் சில ஆன்மீக, ஜோதிட இதழ்களில், பத்திரிகைகளில் படித்தேன். படித்தும் வருகிறேன். சமீபத்தில் கூட நாடிஜோதிடம் பற்றிய உங்கள் கட்டுரையை ’விளக்கேற்றும்’ இதழில் படித்தேன்.

    இது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

    1. ஐயா

      இது குறித்து பல நண்பர்கள் எனக்கு அவ்வப்போது தெரியப்படுத்தித் தான் வருகிறார்கள். என்ன செய்ய, பத்திரிகைகளைப் பார்த்து முன்பு இணையங்களில் எழுதிக் கொண்டிருந்தார்கள். தற்போது இங்கிருந்து அங்கு காபி-பேஸ்ட் செய்கிறார்கள். அந்த அளவுக்கு ” சரக்கு” உள்ளவர்கள் பொறுப்பில் இருக்கிறார்கள் போல.

      அட காபி-பேஸ்ட் செய்யறதுதான் செய்யறாங்க. நான் வேணும்னே செய்யற எழுத்துப் பிழைங்களை எல்லாமா கூட காபி-பேஸ்ட் செய்யணும்? கடவுளே கடவுளே!!

      இதைப் பற்றி வேறென்ன நான் சொல்ல?

      அடுத்தவர் குழந்தையை தன் குழந்தை என்று ….. சரி, வேண்டாம். அறிவார்ந்த மேதைகளுக்கு எம் வணக்கங்கள். வாழ்க!!

  3. http://vazhipokkanpayanangal.blogspot.in/2012/08/1.html

    மேற்கண்ட வலைப்பதிவு மற்றும் அதில் உள்ள பல கட்டுரைகள் குறித்து உங்கள் கருத்தைச் சொல்லவும். இவர், இயேசுவே முருகன் என்கிறார். ஈசனும், ஏசுவும் ஒன்று என்கிறார். பல ஆதாரங்களையும் காட்டுகிறார். உங்கள் கருத்தென்ன?

    1. ஆஹா.. ஆஹா.. ஆஹா…

      என்ன ஒரு அற்புதமான கட்டுரை! எத்தனை ஆழ்ந்த கருத்துக்கள்!!

      அபாரம் போங்கள்

      நேற்று இரவிலிருந்து எனக்குச் சற்று வயிற்று வலி. காலையில் மேற்கொண்ட கட்டுரையையும் இன்னபிறவற்றையும் படித்த உடன் எல்லாம் free ஆகி விட்டது. அற்புதம் தான்.

      இதுபோன்ற, அபார ஞானத்தோடு எழுதப் பெற்ற கட்டுரையை எம்மைப் படிக்க வைத்ததற்கு மிக்க நன்றி.

      வேறென்ன சொல்ல, இயேசுதான் முருகன்; இயேசுதான் சிவன்; இயேசுதான் விநாயகன்; இயேசுதான் பிரம்மன்; இயேசுதான் வ்சிஹ்ணு; இயேசுதான் சகலமுமே!

      ”வேதம்” என ஞான சம்பந்தன் சொன்னது சந்தேகமே இல்லாமல் பைபிளைத் தான்.

      ஐந்தவித்தான், எண்குணத்தான் என்றெல்லாம் வள்ளுவன் சொன்னது வேறு யாரை, ஏசுவைத்தான். ஏசுவைத்தான். ஏசுவைத்தான் ஐயா.

      புனித தோமாவிடமிருந்து தமிழ் கற்றபின்பே வள்ளுவர் திருக்குறளை எழுதினார். சந்தேகமே இல்லை. அதனால்தான் ஆரிய, பார்ப்பன அற்பப் பதர்கள் அதை அரங்கேற்றம் செய்ய விடாமல் தடுத்தன. பெரும் பாரக் கோட்டை வணங்கிய ஏசு பக்தையாகிய ஔவையே அது அரங்கேற உதவினாள்.

      வள்ளுவர் ஒரு தமிழ் கிறித்துவர் என்பதற்கு குறளில் நிறையவே ஆதாரங்கள் உள்ளன.

      மயிலை கபாலீச்வரர் ஆலயம் ஏசு கோவில்தான். சந்தேகமே வேண்டாம். ’கபாலி’ என்றால் ’கொல்கதா’ என்பது பொருள். அது கல்வாரி மலையைக் குறிக்கும். அது போல சிவன் கையில் ஏந்தியிருக்கும் சூலாயுதம், உண்மையில் சூலாயுதமல்ல. அது சிலுவையே!

      இதெல்லாம் பல ஆய்வாளர்கள் பல்லாண்டு காலம் ஆய்ந்து சொன்ன உண்மைகள்.

      போதுமா!

      அப்பா அழகீசா… ஸ்தோத்திரம்! ஸ்தோத்திரம்! ஸ்தோத்திரமப்பா, உமக்கு ஸ்தோத்திரம்!!

    1. அன்புள்ள தேவராஜன் சார்..

      உங்கள் வருகைக்கும், கருத்துக்கும் நன்றி. நீங்கள் தான் “மின் தமிழ்” குழுமத்தில் “தேவ்” என்ற பெயரில் எழுதுவதா? ”ஆம்” என்றால் நாம் இதற்கு முன்பு சந்தித்திருக்கிறோம்; உரையாடியிருக்கிறோம்🙂

      ஆனால் நான் மின்தமிழிலோ மற்றுள்ள எந்த மடல் குழுவிலோ, ஃபேஸ்புக்கிலோ, டிவிட்டரிலோ, வேறு எந்தக் குழுமங்களிலோ உறுப்பினர் இல்லை [🙂

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s