சிவனுக்குப் பிடித்த ராத்திரி

 

 

சிவன்

இன்று மஹா சிவராத்திரி. எத்தனையோ இரவுகள் இருக்க ஒரு குறிப்பிட்ட இரவு மட்டும் சிவனுக்கு உகந்ததாக ஏன் ஆனது. அதுவும் மாசி மாதத்து சதுர்த்தசி இரவு மட்டும் ஏன் மஹா சிவராத்திரி ஆனது? விவரம் அறிவோமா?

சிவராத்திரி என்பதற்கு “சிவனுக்கு உகந்த இரவு” என்பது பொருள். ஒவ்வொரு மாதமும் தேய்பிறை சதுர்த்தசி இரவு, மாத சிவராத்திரியாக போற்றப்படுகிறது. அதற்கு ஒரு காரணமும் இருக்கிறது.

சிருஷ்டிகர்த்தாவான பிரம்மாவிற்கு திடீரென்று ஓர் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. ‘நான் தானே இந்த உலகைப் படைப்பவன், நான் இல்லாவிட்டால் இந்த உலகில் உயிர்கள் ஏது, இயக்கம் ஏது? என்று சிந்தித்தான். ஆணவம் அவன் தலைக்கேறியது. உடனே தனது தந்தையான விஷ்ணுவைக் காணச் சென்றான். விஷ்ணு அறி துயிலில் ஆழ்ந்திருந்தார். அவரை எழுப்பி, “ ஏய், நான் உனக்கு மகனாக இருந்தாலும் நானே உன்னை விட உயர்ந்தவன். உன்னைப் போல அன்றி, நான் பிறப்பு, இறப்பு அற்றவன். நான் இந்த உலகத்தைப் படைக்காவிட்டால் எங்ஙனம் நீ காத்தல் தொழிலைச் செய்ய முடியும்? எனவே, நான் உன்னை விட உயர்ந்தவன் என்பதை உணர்ந்து கொண்டு எனக்கு ஏவல் செய்வாயாக’ என்றார்.

அதுகேட்ட விஷ்ணு வெகுண்டார். ”உன்னுடைய தலைகளில் ஒன்றை ஈசன் பறித்து எறிந்த காலத்தில் எங்கே போயிற்று உனது படைப்பாற்றல்? சோமுகாசுரன் உன்னிடம் இருந்த வேதங்களைப் பறித்து எடுத்துச் சென்றபோது எங்கே போனாய் நீ?. நானல்லவோ அதை மீட்டு உலகைக் காத்தேன். ஆகவே நான் என்ற ஆணவத்தை விடுத்து என்னிடம் அடங்கி நடப்பாயாக” என்றார்.

இருவருக்குமான சொற்போர், பெரும் போராக மாறியது. அண்டசராசரம் நடுங்கியது. தேவாதி தேவர்கள், சித்த, முனி, யோகியர்கள் அஞ்சி நடுங்கி ஈசனைச் சரணடைந்தனர். ஈசனும் அபயஹஸ்தம் அருளினார்.

போர் புரிந்து கொண்டிருந்த அயன், அரிகளின் அருகே மிகப் பெரிய பேரொளி ஒன்று தோன்றியது. ”இந்த ஒளியின் அடியையும், முடியையும் எவர் கண்டறிகிறாரோ அவரே பெரியவர்” என்ற அசரீரி ஒலித்தது. உடனே, தாம் தான் பெரியவர் என மற்றவருக்கு நிரூபிக்க வேண்டிய ஆவலில் பிரம்மா அன்னப் பறவையாகி வானில் உயர்ந்தார். விஷ்ணுவோ வராக அவதாரம் எடுத்து பூமியைக் குடைய அரம்பித்தார்.


ஆனாலும் இருவராலும் ஈசனின் அடி, முடியைக் காண முடியவில்லை. உண்மை உணர்ந்த விஷ்ணு, இது ஈசனின் திருவிளையாடலே என்பதை அறிந்து அவரைச் சரணடைந்தார். ஆனால் ஆணவம் கொண்ட பிரம்மனோ, எப்படியாவது தான் திருமுடியைக் கண்டதாகப் பொய் செல்லியாவது போரில் வெற்றி பெற நினைத்தார். அப்போது திருமுடியிலிருந்து தவறி விழுந்து கொண்டிருக்கும் தாழம்பூவைக் கண்டார். தான் திருமுடியைக் கண்டதாகவும், அதை தாழம்பூ பார்த்ததாகவும் பொய் சாட்சி கூற வலியுறுத்தினார். பிரம்மனே தன்னிடம் கெஞ்சுவதைக் கண்டு ஆனந்தப்பட்ட தாழம்பூவும் அதற்குச் சம்மதித்தது.

அதனை சாட்சியாக வைத்து, தான் திருமுடியைக் கண்டதாகவும், அதற்கு இந்த தாழம்பூவே சாட்சி என்றும் அடி முடி காண இயலாத பேரொளியிடம் பொய் கூறினார் பிரம்மா.

பேரொளி வெடித்துச் சிதற ஈசன் அளவிலாச் சீற்றத்துடன் அதிலிருந்து வெளிப்பட்டார். ”பிரம்மனே! என் திருவடியைக் காணாமலேயே கண்டு விட்டதாகப் பொய் புகன்ற உனக்கு இனி இவ்வுலகில் திருக்கோயில்களும், வழிபாடும் இல்லாமல் போகட்டும்” என்று சாபம் இட்டார். பொய் சாட்சி கூறிய தாழம்பூவிடம், ”நீதி தவறிய உன்னை இனி என் பக்தர்கள் யாரும் பூஜைக்குப் பயன்படுத்த மாட்டார்கள்” என்று சபித்தார்.

சாபம் விடுத்தும் சீற்றம் அடங்காத சிவன் அக்கினிப் பிழம்பாய்த் தகிக்க, அஞ்சிய பிரம்மனும், விஷ்ணுவும் தங்கள் பிழை பொறுக்குமாறு வேண்டித் துதிக்க, முனிவர்கள் வேதம் ஓதி முழங்க, தேவர்கள் பாடித் துதிக்க, ஈசன் குளிர்ந்தார். அண்ணாமலையாய், அருணாசல லிங்கமாய் அமர்ந்தார்.

ஈசன் இவ்வாறு ஜோதிப் பிழம்பாய்த் தோன்றி பிரம்ம, விஷ்ணுக்களின் ஆணவம் அகற்றி மன்னுயிர்களை மாபெரும் அழிவிலிருந்து காத்த அந்த இரவுதான் மஹா சிவராத்திரியாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

பகவான் ரமணரும் இதனை

ஆதிஅரு ணாசலப்பேர் அற்புதலிங் கத்துருக்கொள்
ஆதிநாள் மார்கழியில் ஆதிரையச் – சோதியெழும்
ஈசனைமால் முன்அமரர் ஏத்திவழி பட்டநாள்
மாசிசிவ ராத்திரியா மற்று

என்கிறார்.

 

இந்த நன்னாளில் நீராடி, நீறு பூசி, ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை விடிய விடிய ஓதி வருதல் சிறப்பு. சிவ புராணம் படித்தலும், திருமுறைகளைப் பாராயணம் செய்தலும் நற்பலனைத் தரும். அண்ணாமலை தலத்தை கிரிவலம் வருதல் அளவற்ற புண்ணியத்தைத் தரும். அன்னை பார்வதி தேவியுடன், முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களும், சித்தாதி யோகியர்களும், முனிவர்களும் மஹா சிவராத்திரி அன்று கிரிவலம் வருவதாக ஐதீகம். கொடுப்பினை உள்ளவர்களுக்கு அண்ணாமலையில் ஜோதி தரிசனம் கிட்டும்.

 

சிவ புராணத்தை இங்கே கேளுங்கள்.

 

தென்னாடுயை சிவனே போற்றி
எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி

 

ஓம் நமசிவாய! ஓம் சிவாய நமஹ!
ஓம் சிவ சிவ ஓம் சிவ சிவ

 

***************

Advertisements

4 thoughts on “சிவனுக்குப் பிடித்த ராத்திரி

  1. வணக்கம்

    ஒரு இணைய தளத்தில் உங்களுடைய கட்டுரையைப் பார்த்தேன். அதன் மூலம் தேடி உங்கள் வலைப்பூவை வந்தடைந்தேன். விளக்கங்கள் பெற்றேன். அந்தத் தளத்திலும் பதில் அளித்தேன். இருந்தாலும் அந்தத் தளத்தில் எழுப்பப்பட்டிருக்கும் கீழ்கண்ட வினாக்களுக்கு உங்கள் விரிவான விளக்கத்தை எதிர்பார்க்கிறேன். நன்றி.

    ”சோதி தோன்றிய நாள் கார்த்திகை தீபம்.அந்த சோதி லிங்கத்திலிருந்து பிரம்ம விஷ்ணுக்களுக்கு லிங்கோற்பவர் திருக்காட்சி தந்த இரவே சிவ ராத்திரி. நாத்திகப் போக்கில் அமைந்த படம் கட்டுரை இரண்டுமே சிவபிரானைப் பற்றி அணுவளவும் அறியாத அஞ்ஞானிக்கு உரியவையாக உள்ளன. கோபம் (சீற்றம்) ஆசை ஆகியவையெல்லாம் பிறப்பு இறப்பு உள்ள சீவராசிகளின் குற்றங்கள். எல்லாம் கடந்த பரம்பொருளான எல்லாம் வல்ல பரம சிவம் நிர்குண மூர்த்தி. தானே பரமம் என்று வாதிட்ட பிரம்ம விஷ்ணுக்கள் ஆதியந்தம் இல்லாத அருட்பெருஞ்சோதியின் அடிமுடி காண்பதில் தோல்வியுற்று சோதிலிங்கத்தைத் தொழுதுத் துதித்து வணங்கியபோது அவர்களுக்கு ஈசன் அடி முடி மறைந்துள்ள லிங்கோற்பவராகத் திருக்காட்சி தந்த நாளே மகா சிவராத்திரி. இது லிங்கோற்பவருக்குச் சிறந்த திருவிழா. ஈசன் பெயரால் பொய்யும் புளுகும் எழுதுவது தவறு. தமிழ் நாட்டுத் தமிழ்ப் பத்திரிகையாக இருந்தும் தென்னாட்டுச் சிவ வடிவம் -லிங்கோற்பவரின் படம் வெளியிடாமல் அதைப் பற்றிய கட்டுரை இல்லாமல் உண்மையை மூடி மறைப்பது ஆன்மீகம் அல்ல. நாத்திகமே. திருக்கோயிலுக்குச் செல்லுங்கள் . படம் பிடியுங்கள் .அதை வெளியிடுங்கள்.”

    பதிவுசெய்தவர் மௌனசிவம் 03/08/2013 12:36

    ”சிவராத்திரி என்றால் சிவனிரவு என்றுதான் பொருள். சிவனுக்கு உகந்த இரவு என்று உகத்தல் எங்கிருந்து வந்தது.? திருவிழாப் பெயருக்கே பொருள் தெரியாத போது திருவிழாக் காரணம் மட்டும் எப்படித் தெரியும் ? அதனால்தான் ,கடவுள் என்றால் என்ன எப்படிபட்டது என்று தெரியாமல் கடவுளுக்கும் பிறப்பு இறப்புள்ள மனிதர்களுக்கும் வேறுபாடு தெரியாமல் படத்திலும் கட்டுரையிலும் நாத்திக வாடை வீசுகிறது. ஆன்மீகம் என்ற பெயரில் நாத்திகத்தைப் பரப்புவது சரியல்ல…. பிரம்ம விஷ்ணுக்களுக்குப் பரம சிவம் மான் மழு தாங்கி அபய வரத நான்கு கரங்களுடன் அடி முடி மறைத்து லிங்கோற்பவராகத் திருக் காட்சி தந்த நாளே சிவராத்திரி என்று தென்னாடு உடைய சிவ பரம்பொருளின் மகிமை தெரியாதவர்கள் தமிழர்கள் என்று சொல்லிக் கொளவதற்கும் தகுதி இல்லாதவர்களே.”

    பதிவுசெய்தவர் ஓங்காரேசுவரன் 03/08/2013 13:07

    உங்கள் விளக்கம் என்ன ரமணன் ஐயா? சொல்லுங்கள்

      1. நண்பரே படித்தேன்.

        //சோதி தோன்றிய நாள் கார்த்திகை தீபம்.அந்த சோதி லிங்கத்திலிருந்து பிரம்ம விஷ்ணுக்களுக்கு லிங்கோற்பவர் திருக்காட்சி தந்த இரவே சிவ ராத்திரி.//

        இப்படித்தான் பலரும் எண்ணிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அதையே இதை எழுதியவரும் கூறியிருக்கிறார். இவர்கள் அருணாசல மஹாத்மியம், அருணாசல புராணம் போன்றவற்றை முழுமையாகப் படிக்காதவர்கள் என்பது நன்கு தெரிகிறது.

        // நாத்திகப் போக்கில் அமைந்த படம் கட்டுரை இரண்டுமே சிவபிரானைப் பற்றி அணுவளவும் அறியாத அஞ்ஞானிக்கு உரியவையாக உள்ளன.//

        நான் “அஞ்ஞானி” என்பதில் எனக்கு அணுவளவும் சந்தேகமில்லை. ஆனால் பலர் விண் ஞானிகளாகவும், மெய் ஞானிகளாகவும் பதில் கூறுவதைப் பார்க்கும் போது :-))

        //கோபம் (சீற்றம்) ஆசை ஆகியவையெல்லாம் பிறப்பு இறப்பு உள்ள சீவராசிகளின் குற்றங்கள்.//

        சிவனுக்குக் கோபம் வந்ததே இல்லையா என்ன? மன்மதன் எப்படி அழிந்தான். பார்வதியின் உடல் 52 துண்டாகச் சிதறியது எப்படி? திரிபுரம் அழிக்கப்பட்டது எதனால்? – இந்தக் கேள்விக்கு அந்த “மௌன சிவம்” விடை தருவாரா?

        //ஈசன் பெயரால் பொய்யும் புளுகும் எழுதுவது தவறு. //

        பொய், புளுகா, நான் எழுதியதிலா? நல்ல நகைச்சுவை. ஆனால், பாவம் இந்தக் கருத்தை எழுதியவர் என்ன செய்வார், அந்தக் கட்டுரை நான் எழுதியதில் பாதியை மட்டும் தானே காட்டுகிறது. அவர் புரிதல் அவ்வளவுதான். பாவம்.

        நான் இதை தனிப்பதிவாக, விரிவானதொரு கட்டுரையாக விரைவில் வெளியிடுகிறேன்.

        கவனப்படுத்தியமைக்கு மிக்க நன்றி, மகேஷ்.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s