விளையாட்டு வினையாகும்

”விளையாட்டு வினையாகும்” என்று பெரியவர்கள் கூறக் கேட்டிருக்கிறோம். அது என்ன விளையாட்டு வினையாகும் ? எப்படி விளையாட்டு வினையாகும்?

கம்ப ராமாயணத்துக்குப் போவோம்.

இராமனும் சீதையும் வனத்தில் வசித்த காலம். பர்ண சாலைக்கு வெளியே இராமன் அமர்ந்திருக்கிறான். சீதை உள்ளே ஏதோ வேலையாக இருக்கிறாள். அப்போது அங்கே வருகிறாள் சூர்ப்பணகை. இராமனைக் காண்கிறாள். காதல் கொள்கிறாள். இவன் யாரென விசாரிப்போம் என ஆவலுடனும், காதலுடனும், அளவில்லாத காமத்துடனும் இராமனை நோக்கி வருகிறாள்.

                               ” கானின் உயர்கற்பகம் உயிர்த்த கதிர்வல்லி

                                 மேனிநனி பெற்றுவிளை காமநெறி வாசத்

                                தேனின் மொழி உற்றினிய செவ்விநன் பெற்று(ஓர்)

                               மானின் விழிபெற்று  மயில்வந்த தென வந்தாள்.”

கற்பகதரு உயிர் பெற்று வந்ததுபோல, ஒளிவீசும் கொடி போன்ற மேனியுடன், மருண்ட மானின் விழியுடனும், மயில் போன்ற அழகுடனும் நறுமணம் எங்கும் பரவுமாறு வந்தாள் சூர்ப்பணகை.

இராமன்

            வேறு கவனமாயிருந்த இராமன் காதில், சிலம்பு, மேகலை, முத்தாரம் முதலிய ஆபரணங்கள் திடீரென்று ஒலித்து ஒரு பெண்ணின் வருகையை அறிவிக்கின்றன. அவன் உடனே அந்த ஓசை வரும் இடத்தைப் பார்க்கிறான்.

                        ” விண் அருள வந்ததொரு மெல்லமுதம் என்ன”

வந்து தோன்றிய அவளது மோகன வடிவத்தைப் பார்த்து “இவர் யாரோ? இந்த அழகுக்கு எல்லையும் உண்டோ?” என்று பிரமிக்கிறான்.

சூர்ப்பணகை அருகில் வந்து இராமன் முகத்தை நோக்குகிறாள். உடனே நாணம் கொண்டு சற்று ஒதுங்கி நிற்கிறாள். அவளுடைய வேல் போன்ற கண்கள் அவன் அழகை விழுங்குகின்றன.

            இப்போது இராமன் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? திடீரென்று மாயாவி போல் வந்த இவள் யார், எங்கிருந்து வந்தாள், எப்படி வந்தாள், இவளது நோக்கம் என்ன என சற்று சிந்தித்து எச்சரிகையாக இருந்திருக்க வேண்டுமல்லவா? ஆனால் இராமன் அப்படிச் செய்யவில்லை. அவன் அவளுக்கு நல்வரவு கூறி உபசரித்து, ” உங்கள் ஊர் எது? உங்கள் பெயர் என்ன? உறவினர்கள் யாவர்?” என்று அன்போடு வினவுகிறான்.

அதற்கு சூர்ப்பணகை, நான் பிரம்மதேவனுடைய பேரனுடைய மகள். சிவபெருமானின் தோழனாகிய குபேரனின் தங்கை என்கிறாள். தன் பெயரைக் கேட்டவுடன் இராமன் மயங்க வேண்டுமென எண்ணி ”காமவல்லி” என்ற ஒரு பொய்ப் பெயரைத் தனக்குத் தானே சூட்டிக் கொள்ளுகிறாள்.

            இராமனின் கேள்விகளுக்கு பதில் சொன்னதுடன், தான் கணவனை இழந்தவள் என்பதை மறைத்து ”மணமாகாத கன்னிப் பெண்” என்றும் பொய் புகல்கிறாள். அதைக் கேட்டபிறகுதான் இராமனுக்குச் சந்தேகம் வருகிறது. ஆனாலும் “இன்னும் சிறிது விசாரிப்போம்” என்று நினைத்து, மேலும் அவளுடன் பலவாறாகப் பேசுகிறான்.  ” நீ ஒரு துணையுமில்லாமல் இங்கே தனியாக வந்தது ஏன்” என்று கேட்கிறான்.

            உடனே சூர்ப்பணகை மிகவும் பவ்யமாக ”உங்களால் எனக்கு ஒரு காரியம் ஆக வேண்டி இருக்கிறது” என்கிறாள். “காரியத்தைச் சொல்; இயலுமானால் செய்வேன்” என்று இராமன் சொன்னதும் அவள்,

                        ” தாமுறு காமத்தன்மை தாங்களே உரைப்பதென்ப(து)

                         ஆமெனல் ஆவதன்றால் அருங்குல மகளிர்க்கம்மா

                         ஏமுறும் உயிர்க்கு நோவேன் என்செய்வேன் யாருமில்லேன்

                         காமன் என்றொருவன் செய்யும் வன்மையைக் காத்தி யென்றாள்.”

என்கிறாள்.

       வெளிப்படையாக இராமன் மேல் உள்ள வேட்கையை சற்றே நாகரிகம் கலந்த வார்த்தைகள் கொண்டு பசப்பு மொழியில் தெரிவிக்கிறாள் சூர்ப்பனகை. 

       அதைக் கேட்ட இராமன் துணுக்குற்று, “இவள் நாணம் இல்லாதவள்; நல்லவளும் அல்லள்” என்று தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொண்டு பதில் சொல்லாமல் அமர்ந்திருக்கிறான்.

            உடனே மேலும் பலவாறாக அவனிடம் பேசுகிறாள் சூர்ப்பனகை.

அவளைப் பற்றிய உண்மையைக் கண்டறிய ஆவல் கொண்ட இராமன், ”நீ பிராமண குலம் ஆயிற்றே. உன்னை நான் மணந்து கொள்வது வருணாசிரம தர்மத்தை மீறுவதாகுமே” என்கிறான். (கவனிக்க: இராமன் ஒரு ஷத்திரிய அரசன். இராவணன் பிராமணன்)

 உடனே சூர்ப்பணகை. அதனால் என்ன, என் தாய் ராட்சஸ ராஜகுலத்தைச் சேர்ந்தவள் என்கிறாள். (கவனிக்க: பிராமணத் தந்தைக்கும் ராட்சஸத் தாய்க்கும் பிறந்தவர்கள் தான் இராவணன், சூர்ப்பனகை, விபீஷணன் போன்றோர். அந்தக் காலத்திலேயே இவ்வாறான கலப்பு மணங்கள் மிகுந்திருக்கின்றன)

            அதைக் கேட்ட இராமன் புன்னகையுடன், ” நங்கையே! ராட்சஸ ஜாதியோடு மனுஷ ஜாதி கலப்பு மணம் செய்து கொள்வது வைதிக தர்மமாகுமா?” என்கிறான்.

அதற்கு சூர்ப்பணகை, கன்னிகாதானத்தைக் காட்டிலும் காந்தர்வ விவாகமென்ற காதல் மணமே சிறந்ததென்றும், அத்தகைய மணத்திற்கு வேதத்திலும் ஒப்புதல் உண்டென்றும் வாதிக்கிறாள்.

உடனே இராமன், “உன் சகோதரர்களின் ஒருவனோ, மூன்று உலகங்களுக்கும் அதிபதியான இராவணன்; மற்றொருவனோ அந்த மூன்று உலகங்களிலும் உயர்ந்த செல்வம் கொண்ட குபேரன். அவர்கள் கன்னிகாதானம் செய்து கொடுக்காமல், நான் உன்னை எப்படி திருமணம் செய்து கொள்வது? அவர்கள் ஏதாவது என்னைச் செய்து விட மாட்டார்களா? அவர்களை நினைத்தாலே எனக்குப் பயமாய் இருக்கிறது” என்கிறான்.

சூர்ப்பபணகை ஏதோ ஒரு தீய நோக்கத்துடன் தான் வந்திருக்கிறாள் என்பதை இராமன் உணர்ந்து கொண்டு விட்டான். ஆனாலும் வேண்டுமென்றே விளையாட்டாய் அவளுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கிறான். அந்த விளையாட்டு வினை ஆனது.

இராமன் மணமானவன் என்பதும், பேரழகி சீதை அவன் மனைவி என்பதும் தெரிய வந்ததும் சூர்ப்பணகை உள்ளத்தில் பொறாமை தீ எரிகிறது.

கோபக்கார இலக்குவனால் மூக்கும் அறுபடுகிறது. சினம் பொங்க அவள் இலங்கைக்குப் புறப்பட்டாள். இராவணனிடம் முறையிட்டாள். இராமன் – சீதை பிரிவுக்கும், இராவண வதத்துக்கும் வழி வகுத்தாள்.

இப்படித்தான் இராமனின் ”விளையாட்டு” அவனுக்கே “வினை” ஆனது. 

******

2 thoughts on “விளையாட்டு வினையாகும்

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s