சிவ வாக்கியர் சிந்தனைகள்

சித்தர் சிவ வாக்கியர்


சிந்தனைச் செல்வர் சித்தர் சிவ வாக்கியரின் சில பாடல் வரிகளைக் கொண்டு அவர் நாத்திகர் என்ற கருத்து பரவலாகச் சிலரால் கூறப்படுகிறது. குறிப்பாக,

நட்டகல்லைத் தெய்வம் என்று நாலுபுட்பம் சாத்தியே

சுற்றிவந்து முணுமுணேன்று சொல்லுமந்திரம் ஏதடா

நட்டகல்லும் பேசுமோ நாதன்உள் இருக்கையில்…

– என்ற வரிகளைச் சுட்டுகிறார்கள். வசதியாக பாடலின் இறுதி வரியான “ சுட்டசட்டி சட்டுவம் கறிச்சுவை அறியுமோ” என்பதை எளிதில் மறந்து விடுகிறார்கள்.

இந்தப் பாடல் வரிகளில் எங்கே நாத்திக் கருத்துக்கள் உள்ளது?. அவர் சமயச் சடங்குகளைக் கண்டிக்கிறார். உண்மைதான். ஆனால் நாதன் உனக்கு உள்ளேயே இருக்கும் போது வெளியில் போய் இறைவனைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறாயே! மூடா. போலியான சடங்குகள் எதற்கு? உனக்குள் இருக்கும் ஜோதியைத் தேடு. அதை விடுத்து வெளியில் இறைவனைத் தேடிக் கொண்டிருப்பதில் எந்தப் பயனும் இல்லை. கறி சமைக்கப் பயன் படும் பாத்திரம் – வெறும் பாத்திரம் மட்டுமே. அதனால் அதன் சுவையை உணர்ந்து கூற இயலுமா? முடியாது. அது போல உருவ வழிபாடும், பூஜை, ஆராதனைகளும் இறைவனை உணர்வதற்கான பாவனையேயன்றி அவையே இறைவனாக மாட்டா. அதன் மூலம் இறைவனை உணர்ந்து அடைய வேண்டுமே தவிர, அதுவே முழுமையானதல்ல என்பதைத்தான் அவர் தனது பாடல் வரிகள் மூலம் சுட்டுகிறார்.

அதுபோல

கோயிலாவது ஏதடா? குளங்களாவது ஏதடா?

கோயிலும் குளங்களும் கும்பிடும் குலாமரே!

– என்ற வரிகளைச் சொல்வார்கள்.

ஆனால் அதன் தொடர்ச்சியான

கோயிலும் மனத்துளே குளங்களும் மனத்துளே!

ஆவதும் அழிவதும் இல்லைஇல்லை இல்லையே.

என்ற வரிகளை வழக்கம் போல மறந்து விடுவார்கள். இந்தப் பாடலுக்கு விளக்கமே தேவையில்லை. மனதுக்குள்ளேயே அனைத்தும் உள்ளது என்பதை மிக அழகாகச் சொல்கிறாரே சிவ வாக்கியர்.

உள்ளத்தில் உள்ளத்தைக் கடந்து செல்ல ’கடவுளை’ அடையலாம் என்கிறார் சிவ வாக்கியர். உள் கட உள் கட கடவுளை அடையலாம் என்பதே அவரது கருத்து.

இதனை

ஆடுகின்ற எம்பிரானை அங்குமிங்கும் என்றுநீர்

தேடுகின்ற பாவிகாள் தெளிந்ததொன்றை ஓர்கிலீர்

காடு நாடு வீடு வீண் கலந்து நின்ற கள்வனை

நாடிஓடி உம்முளே நயந்துணர்ந்து பாருமே.

என்று மிக அழகாக விளக்குகிறார்.

மேலும்

”உற்றிந்து பாரடா உள் ஒளிக்கு மேல் ஒளி

அத்தனார் அமர்ந்திடம் அறிந்தவன் அனாதியே”

என்றும் அவர் கூறும் பாங்கு வியக்கத்தக்கது.

நீண்ட காலம் உடலைப் பாதுகாப்பது என்ற சூட்சுமத்தினை

ஈராறு கால் கொண்டெழுந்த புரவியைப்

போராமற் கட்டிப் பெரிதுண்ண வல்லிரேல்

நீராயிரமும் நிலமாயிரத்தாண்டும்

போராது காயம் பிரான் நந்தி ஆணையே

என்று அவர் கூறுவதையே திருமந்திரமும் பலவிதங்களில் விதந்தோதுகிறது.

ஞானம் எய்துவது எப்படி என்பதை சிவ வாக்கியர்,

உருத்தரித்த நாடியில் ஓடுகின்ற வாயுவை

கருத்திலே இருத்தியே கபாலமேற்ற வல்லிரேல்

விருத்தரும் பாலனாவார்மேனியும் சிவந்திடும்

அருள் தரித்த நாதர் ஆணை அம்மை ஆணை உண்மையே

என்கிறார்.

மேலும் அவர் சொல்கிறார்,

ஓடியோடி யோடி யுட்கலந்த சோதியை

நாடிநாடி நாடிநாடி நாட்களும் கழிந்துபோய்

வாடிவாடி வாடிவாடி மாண்டுபோன மாந்தர்கள்

கோடிகோடி கோடிகோடி யெண்ணிறந்த கோடியே

என்கிறார். இதயத்துள்ளே இருக்கும் இறைவனைக் காணாமல் வெளியே தேடியலைந்து, இறுதியில் எங்கும் காண இயலாமல், இறைவனை, அந்த அருட்பெருஞ்சோதியை உணரவும் முடியாமல் மாண்டுபோனவர்கள் கோடி கோடிப் பேர் என்கிறார்.

பிரம்ம ஞான தத்துவத்தைச் சிவ வாக்கியர் தனது பல பாடல்களில் சுட்டுகிறார்.

அரியும்அல்ல அயனும்அல்ல அப்புறத்தில் அப்புறம்

கருமை செம்மை வெண்மையைக் கடந்துநின்ற காரணம்

பெரியதல்ல சிறியதல்ல பற்றுமின்கள் பற்றுமின்

துரியமும் கடந்துநின்ற தூரதூர தூரமே.

– என்கிறார். அதாவது விஷ்ணு அல்ல. பிரம்மாவும் அல்ல. அதற்கு அப்பாலுக்கும் அப்பால் இருக்கிறார். அவர் கருமை செம்மை வெண்மை என பல நிறங்களைக் கடந்து அந்த அனைத்து நிறங்களுக்கும் காரணமாய் இருக்கிறார். அவர் தன்மை பெரியதும் அல்ல. சிறியதும் அல்ல. அதையும் கடந்தது. பற்ற முடிந்தவர்கள் பற்றிக் கொள்ளுங்கள் என்கிறார்.

அது மட்டுமல்ல; எந்த நாமத்தை இடைவிடாது சொன்னால் உயர்நிலையை அடையலாம் என்பதையும் அவர் தனது பாடல்களில் சொல்லுகிறார்.

……………………………………………………………..

சிந்தைமேவு ஞானமும் தினம்செபிக்கு மந்திரம்

எந்தைராம ராமராம ராமஎன்னும் நாமமே…

……………………………………………………………..

ஓதுவார் தமக்குநல்ல மந்திரம்

இதாம்இதாம் ராமராம ராமஎன்னும் நாமமே…

என்றும்

கார கார கார கார காவலூழி காவலன்

போர போர போர போர போரினின்ற புண்ணியன்

மார மார மார மார மரங்களேழு மெய்தஸ்ரீ

ராம ராம ராம ராம ராமவென்னு நாமமே

என்றும்

நானதேது? நீயதேது? நடுவில்நின்றது ஏதடா?

கோனதேது? குருவதேது? கூறிடும் குலாமரே!

ஆனதேது? அழிவதேது? அப்புறத்தில் அப்புரம்

ஈனதேது? ராமராம ராமஎன்ற நாமமே!

என்றும் சொல்கிறார்.

மட்டுமல்ல;

போததாய் எழுந்ததும் புனலதாகி வந்ததும்

தாததாய்ப் புகுந்ததும் தணலதாய் விளைந்ததும்

ஓதடா அஞ்சுமூன்றும் ஒன்றதான அக்கரம்

ஓதடாநீ இராமராம ராமவென்னும் நாமமே.

என்பது ஈண்டு குறிப்பிடத்தக்கது.

இதன் மூலம் சிவ வாக்கியர் கூறும் மறை ஞான இறைவன் யார் என்பதை நாம் உணரலாம்.

இனிமேலாவது வெட்டி மன்றத்தில் பேசுபவர்கள் அல்லது கட்டுரைகளில் எழுதுபவர்கள் “சிவ வாக்கியர்” பாடல்களை முழுமையாகப் படித்து உணர்ந்தும், அவரது ஆன்மீகப் பார்வை என்ன என்பது குறித்த புரிதலும் தெளிவும் பெற்றுப் பேசுதல், எழுதுதல் சிறப்பு. அதனை விடுத்து ”சிவவாக்கியர் ஒரு நாத்திகர்” என்றெல்லாம் உளறினால், அவர்களைப் பார்த்து நகைப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.

******************* 

9 thoughts on “சிவ வாக்கியர் சிந்தனைகள்

  1. பக்தி என்பது எதோ ஞானத்திற்கு சிறியது போல குறிப்பது தவறு.
    பக்தி என்பது சடங்குகள் என்ற அர்த்தத்தில் பார்பதாலேயே அப்படி ஒரு கருது நிலவுகிறது.

    சிவவாக்கியர் எப்படி ஒரு நாத்திகர் அல்லரோ, அப்படியே பக்தியும் சடங்குகள் அல்ல. ஞானத்திற்கு அப்பால் உள்ளதே பக்தி. அதையே கீதையும் கூறுகிறது.

    ஞானத்தின் உச்சத்தில் நின்று பார்க்கும் போது இறைவன் எப்படி எல்லா இடத்திலும் பிரம்ம ஸ்வரூபமாக இருக்கிறான். எப்படி நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் உள்ளது.

    இறைவன் எங்கு இருக்கிறான் என்பதற்கு எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறான் என்று சொல்லும்போது அது எதோ குழந்தை சொல்லும் கதை போல இருக்கலாம். ஆனால் அதாதோ பிரம்ம ஜிஜ்நாச எனும் கூற்றுக்கு எடுத்துக்காட்டாக ஒருவன் தனக்குள் inquire செய்து கொண்டால் ஏற்படும் முழு ஞானத்தில் இந்த உலகம் விளங்கும். அப்பொழுது அந்த கூற்று (இறைவன் எங்கும் நிறைந்துள்ளான்…அவன் நம் சிந்தை வாக்கு செயல் எல்லாவற்றையும் நடத்துபவன்) எனும் ஞான தரிசனம் கிடைக்கும்/.

    அப்பொழுது ஏற்படும் திளைப்பு தான் பக்தி.

    ஞானத்தின் கண் பார்க்கும் போது அந்த பெரும் பொருளான இறைவன் பரப்ரம்ம ரூபனை தரிசனம் நிகழ்கிறது. அதுவே பக்தி. அதனால தான் பக்தி என்பதில் கர்மம் ஞானம் எல்லாம் அடங்கும் என்று பொருள்.

    அதாவது பக்தியை ஞானத்தோடு அல்லது கர்மத்தோடு ஒப்பிடவேண்டியதில்லை. பக்தியில் அவை இரண்டுமே அடக்கம். பக்தி என்பதில் இரண்டுக்குமான வழிமுறையும் அதற்க்கான செயல்பாடுகளும் பார்வையும் உண்டு. அதற்க்கு மேலும் உண்டு என்பதே அதன் பொருள்.

    அதுவே கீதையிலும் குரளிலும் ஆழ்வார் பாசுரங்களிலும் வேதாந்த சூத்திரங்களிலும் சித்தர்கள் பாட்டிலும் தெளிவு பெரும் விஷயம்.

    வேதாந்தம் சொல்லும் பக்தி என்பது அப்படியே ஒரு fan club இல் சேர்வது போல அல்ல. அதனால் தான் அதன் முதல் சூத்திரமே “அதாதோ பிரம்ம ஜிஜ்நாச ” என்கிறது. நம்மை நமக்குள் வெளி உலகில் எல்லாவற்றிலும் தேடி தேடி பார்க்க அரைகூவலை நிகழ்த்துகிறது.

    அத்தகைய மாணவனே கர்ம ஞான வழிமுறைகளையும் இடைவிடாது தேடல் கொண்டு இறுதியில் ஞான தரிசனமாக இறையை கண்டடைகிறான்.
    அதுவே பக்தி நிலை.

    பக்தி என்பது வெறும் கூட்டு பஜனை அல்ல. அது ஒரு முழு பார்வை.

    http://www.indypressny.org/

    1. பக்தியும் உயர்வானதுதான் என்பதில் ஐயமில்லை. பக்தியினால் அல்லவா பண்டரிபுரத்தானை வாசலில் காக்கவைத்தான் ஒரு பக்தன். பக்தியினால் அல்லவா தனக்காக பெண் தூது போகச் சொன்னான் ஒருவன். பக்தி உயர்வானதே!

      வருகைக்கும் கருத்திற்கும் மிக்க நன்றி.

      http://www.indypressny.org

  2. Ganapathyraman Sheeravarneswaran shared a link.
    a few seconds ago
    THE PROBLEM IS WITHOUT UNDERSTANDING THE ORIGINAL MEANING AND WITHOUT USING THE COMMON SENSE SOME PEOPLE MAKE “SHOW UP” THEIR KNOWLEDGE BUT IT IS IGNORANCE AND NARROW MINDED VIEW AND OR DICTATING THEIR PERSONAL AMBITIONS AS TRANSLATION.

    AANADEDU AZHIVADEDU APPURATHIL APPURAM means : Human Soul neither created no destroyed and so it has neither birth nor death, The soul remains intact and enter into different new new human bodies due to the fault of minds and so taking birth,death and rebirth = chain of cycle and that is what SIVA VAAKYAR means as AANADEDU AZHIVADEDU APPURATHIL APPURAM
    But someone translated in his blockspot link very childishly .

    What Siva Vakkyar explained the scientific truth in advance that is what Albert Einstien confirms : “Energy cannot be created or destroyed, it can only be changed from one form to another.”
    ― Albert Einstein

  3. உங்களுக்கு உள்ள பக்தி சிந்தனையை விடாது சிவவாக்கியரைப் பார்க்கிறீர்கள்.அதிலேகூட மாற்றுச் சிந்தனை வந்திருக்கிறது என்பதைக் காட்டவே அவரது கருத்தை எடுத்து இயம்புகின்றனர். பாவம் பக்திமான்கள்.

    1. ஐயா, எது மாற்றுச் சிந்தனை?

      ஒரு பாடலில் தங்களுக்கு தேவையான வரிகளை மட்டும் எடுத்து ஓதி, “பாரீர்.. பாரீர்.. “ என்று கூவுவதா? அது மடத்தனமன்றோ?

      எதையும் முழுமையாக படித்து, புரிந்து அதன் பின்னர் அதன் பொருளைப் பற்றிய கருத்தைச் சொன்னால் தான் அது சரியானது. தங்களுக்குத் தேவையானதை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு மேற்கொள் காட்டுவது பச்சை சந்தர்ப்பவாதம். அப்படி எல்லா இலக்கியங்களிலும் செய்யலாம். ஆனால் அது அந்த இலக்கியத்தின் உண்மையையே, நோக்கத்தையே திரிப்பதாக இருக்கும். அது சரியன்று.

      சிவவாக்கியரின் பாடல்களில் எமக்கு ஏதும் பக்திச் சிந்தனை இல்லை. நான் அதை பக்தி நோக்கில் பார்க்கவும் இல்லை. அப்படி அவர் சொல்லியிருக்கிறார் என்றே சொல்லியிருக்கிறேன்.

      எமது நோக்கு என்றுமே ஞானத்தைத் தேடித் தான் என்பதை அறியவும்

      தங்கள் வருகைக்கும், கருத்திற்கும் மிக்க நன்றி.

  4. தங்களின் கருத்து சரியானது

    சிவவாக்கியர் ஒரு நாத்திகவாதி அல்ல.

    //…ராமராம ராமஎன்ற நாமமே!…/// இவ்விடத்திலும் குழப்பம் நேரிட நிறைய வாய்ப்பு உண்டு.
    அவர் சிவனை குறிப்பிட்டும் பாடியுள்ளார், விஷ்ணுவை குறிப்பிட்டும் பாடியுள்ளார். நந்தியை பற்றியும் பாடியுள்ளார். அதற்கும் மேலான தெய்வம் ஒன்றுண்டு என்றும் பாடியுள்ளார்.

    ஆரம்ப காலத்தில் சிவ வழிபாட்டினை மேற்கொண்டுவந்த பொழுது, ஆழ்வார்களின் திருக்கருணையினால் வைணவத்தின் பால் திருப்பப்பட்டு, அதிலும் முடிவுகாணாமால், இருதெய்வத்திற்கும் மேலான ஒன்றுண்டு என்று சொல்லியுள்ளார்.

    சிவவாக்கியத்தில் யோகம், ஞானம், இன்னும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிக்கொண்டுள்ளது. இந்த முடிச்சுகளை அவிழ்த்து உண்மையை அறிபவனே உத்தமன்.

    அதைவிடுத்து ஒருசில பாடல்களில் ( சில வரிகளை விட்டுவிட்டு) படித்து அர்த்தம் கொள்வது மடமையே.
    இவ்வாறு அர்த்தம் எடுத்துகொள்பவர்களை என்னென்று சொல்வது. எல்லாம் இறைவன் செயல்.

    1. வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி முருகையன்.

      நீங்கள்சொன்னது உண்மைதான். அவர் எல்லாம் கடந்த ஒன்றையே பேசுகிறார். அதைத்தான் ”அப்புறத்தில் அப்புறம்” என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

      ஆனாலும் ராம நாமத்தையும் வலியுறுத்தியிருக்கிறார். ஞான தத்துவ மார்க்கத்தை போதித்தாலுமவர் பக்தி மார்க்கத்தை வெறுக்கவில்லை.

      ராம நாமம் புனிதமானது அல்லவா? சிவன் மற்றும் நாராயணின் அக்ஷரங்கள் இணைந்த நாமம்.

      எட்டெழுத்து, ஆறெழுத்து, ஐந்தெழுத்து என எல்லாவற்றின் உட்பொருளை அடக்கிய ஈரெழுத்து நாமம் ஆயிற்றே அது. சிவபெருமானே சதா கூறிக் கொண்டிருக்கும் நாமம் என்றல்லவா விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் கூறுகிறது. காசியில் இறப்பவர்களைத் தம் மடிமீது தாங்கி அவர்கள் காதில் ஈசன் ஓதும் நாமமல்லவா அது.

      அந்தச் சிறப்பை விளக்கவே அதனை இங்கு குறிப்பிட்டேன்.

      சிவவாக்கியர் ஆழ்வாராக இருந்தவர்,பின்னர் சைவரானவர். அல்ல. சைவரானவர் பின்னர் வைணவத்தை ஏற்றவர் என்றெல்லாம் சில கருத்துகள் உண்டு.

      எதாக இருந்தால் என்ன. ஒரு சிவ பக்தன் சிவ நாமத்தைக் கூறுவது போல, அந்தச் சிவனே சதா உச்சரித்துக் கொண்டிருக்கும் ராம நாமத்தைக் கூறுவதும் புனிதமானது தானே!

      ஓம் நமசிவாய

      ஓம் ஸ்ரீ ராம ஜய ராம ஜய ஜய ராமா!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s