இணையத் திருடர்கள்

இணையத் திருடர்கள்

 முதலில் இதைப் பற்றி எழுத வேண்டாம் என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால் நண்பர்கள் தொடர்ந்து மின்னஞ்சல் அனுப்பி இதை அவசியம் பதிவு செய்தே ஆக வேண்டும் என்று வலியுறுத்தி வருவதால் வேறு வழியின்றி இதை எழுதுகிறேன்.

”திருட்டு” அதுவும் எழுத்துத் திருட்டு என்பது அந்தக் காலம் முதலே தொடர்ந்து கொண்டுதான் உள்ளது. சாதாரண எழுத்தாளர்கள் மட்டுமல்லாமல் பல பிரபல எழுத்தாளர்களும் கூட இதற்கு விதிவிலக்கில்லை. ’கல்கி’யின் பல எழுத்துக்கள் மேலை நாட்டு எழுத்துக்களின் மூலங்களைத் தழுவியவர் என ‘ரசமட்டம்’ என்ற புனைபெயரில் புதுமைப்பித்தன் குற்றம்சாட்டினார். (ஆனால் அதே கல்கிதான் புதுமைப்பித்தன் மறைவிற்குப் பின் அவருக்காக நிதி திரட்டினார். விழா ஏற்பாடுகளுக்கு உதவினார்.) க.நா.சு.வோ புதுமைப் பித்தனின் பல கதைகள் ஆங்கில இலக்கியத்திலிருந்து உருவி தமிழ் செய்யப்பட்டவை என்று தனது நூல் ஒன்றில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பிற்காலத்து சுஜாதா, சுபா போன்றோரும் இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்களில் இருந்து தப்ப முடியவில்லை. சமீபத்தில் ”எந்திரன்” படத்தின் மூலக் கதை என்னுடையதுதான் என எழுத்தாளர் ஆர்னிகாநாசரும், தமிழ்நாடன் என்ற மற்றொரு எழுத்தாளரும் வழக்குத் தொடர்ந்துள்ளனர். அதுபோல சமீபத்தில் வெளியான ’பயணம்’ படத்தின் திரைக்கதை, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வெளியான தனது ”இது இந்தியப் படை” என்ற நாவலை அப்படியே ஒத்திருப்பதாகக் கூறுகிறார் எழுத்தாளர் பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர். அதுபோல ராஜேஷ்குமாரின் பல கதைகள் சுடப்பட்டு திரைப்படங்களாகியுள்ளன என்ற கருத்தும் உண்டு.

ஆக, அறிவுத் திருட்டு என்பது யார் என்னென்ன சொல்லியும், அதைப் பற்றிய எவ்வித அக்கறையில்லாமல் தொடர்ந்து கொண்டுதான் உள்ளது. அதற்கு இணையமும் விதிவிலக்கில்லை.

கட்டுப்பாடற்ற சுதந்திர வெளியான இணைய உலகில் தனிப்பட்ட ஒருவரது எழுத்திற்கு ’காபிரைட்’ எல்லாம் வைத்து உரிமை கோருவது மிகக் கடினம் என்றாலும், ஒரு படைப்பு வேறொருவரின் தளத்திலிருந்து எடுத்தாளப்படுமாயின் அந்த தளத்திற்கான சுட்டி (லிங்க்) தரப்படுவதுதான் இணைய உலக நாகரிகம். மனிதப் பண்பும் கூட.

ஆனால் அது நடக்கிறதா? குறிப்பாக இந்த இணைய தளத்தின் கருத்துக்கள் பத்திரிகை மற்றும் அச்சு ஊடகங்களுக்காக உருவாக்கப்படுகின்றன. எடுத்தாள்பவர்கள் இதன் லிங்க் அளிக்குமாறு கோரப்படுகிறார்கள்என்று கேட்டுக் கொண்டும் கூட, கொஞ்சம் கூட வெட்கமில்லாமல், ஒரு வலைப்பூவின் தகவல்களைத் திருடுவதை, எழுத்துத் திருட்டை சிலர் மேற்கொள்வது மிகுந்த மன வருத்தத்தைத் தருகிறது.

நல்ல விஷயங்கள் நாலு பேருக்குச் சென்றடைவதில் தவறில்லை. அது வரவேற்கப்பட வேண்டியதும் கூட. ஆனால் யாரோ ஒருவர் எழுதிய எழுத்தைத் திருடி, அதை தனது வலைப்பதிவில் தன் பெயருடன் வெளியிடுவது எப்படி நியாயமாகும்? அதுவும் எழுதியவரின் பெயரைக் குறிப்பிடாது, அவரது தளத்தின் சுட்டியையும் குறிப்பிடாது, அவர் செய்திருக்கும் எழுத்துப் பிழைகளைக் கூட அப்படியே காப்பி அடித்து தான் தான் உழைத்து அதை உருவாக்கியது போல வெளியிடுவது எவ்வளவு கேவலமான விஷயம்?

அதிலும் கொடுமை, அது போன்ற பதிவுகளுக்கு வரும் பின்னூட்டங்களுக்கு, அந்தப் பதிவைத் தாங்கள்தான் என்னவோ கஷ்டப்பட்டு உழைதது உருவாக்கியது போல் பெருமையோடு மறுமொழி அளிப்பது. கொஞ்சம் கூட அடிப்படை நாகரிகம் அற்றவர்களே இதுபோன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவார்கள் என்பது திண்ணம்.

எனது வலைப் பதிவில் உள்ள பல விஷயங்கள் எனது அனுபவத்தின் வெளிப்பாடுகள். சில நான் படித்தவை. சில நான் அறிந்தவை. சில எனது நண்பர்களுக்கு நிகழ்ந்தவை. சில ஆங்கிலத்திலிருத்து மொழி பெயர்த்தவை. சில எனது ஆராய்ச்சியின் விளைவுகள். எது எப்படியாக இருந்தாலும், பிறரது தகவல்களை நான் கையாண்டிருந்தால் அது பற்றிய சுட்டிகளை நான் தவறாது கொடுத்தே வந்திருக்கிறேன். (சான்றாக தென்றல் தளம், Reincarnation பற்றிய ஆங்கிலத் தளங்களைச் சொல்லலாம்)

இவ்வாறு அவற்றை நான் நேரம் ஒதுக்கி, டைப் செய்து, சரிபார்த்து வெளியிட – சிலர் நோகாமல் நுங்கு தின்பது போல் – அதை திருடி தங்கள் பதிவாக வெளியிடுவது எப்படி உள்ளது என்றால் “அடுத்தவன் குழந்தைக்கு நான் தான் தகப்பன்”  என்று சொல்லும் பேடியின் செயலைப் போல் உள்ளது. பத்திரிகை மற்றும் அச்சு ஊடகத்திற்காக உருவாக்கப்படுகின்றன என்று குறிப்பிட்டும் சிலர் அதனை மதியாது “திருட்டு வேலை” செய்வது அவர்களது ஈன புத்தியையே காட்டுகிறது. (அவர்கள் சாமியோ, ஆசாமியோ, பக்தனோ, பித்தனோ திருடன் திருடன் தான். திருட்டு, திருட்டுதான்)

கீழே அப்படித் திருடி வெளியிடப்பட்ட எனது கட்டுரைகளுக்கான சுட்டிகளைக் கொடுத்திருக்கிறேன்.

வள்ளலாரின் வாழ்வில்

http://agatiyaradimai.blogspot.com/2011/01/blog-post_5925.html

கிரிவலம்

http://agatiyaradimai.blogspot.com/2011/01/blog-post_3197.html

விரதம்

http://agatiyaradimai.blogspot.com/2011/01/blog-post_7060.html

http://agatiyaradimai.blogspot.com/2011/01/blog-post_713.html

பார் போற்றும் பர்வத மலை

http://agatiyaradimai.blogspot.com/2011/01/blog-post_813.html

லக்ஷ்மி நரசிம்ம ஸ்தோத்திரம்

http://agatiyaradimai.blogspot.com/2011/02/blog-post_10.html

ஓலைச்சுவடிகள்

http://amanushyam.blogspot.com/2011/04/blog-post_3232.html

ஆவிகள் உலகம்

http://amanushyam.blogspot.com/2011/04/ghost-world.html

கல்பனா சாவ்லா

http://amanushyam.blogspot.com/2011/03/blog-post_21.html

சந்யாசி தந்த ஆரஞ்சு பழம்

http://amanushyam.blogspot.com/2011/03/blog-post.html

கல்பனா சாவ்லாவின் மறுபிறவி

http://www.eegarai.net/t40398-topic

http://www.no1tamilchat.com/no1chat/index.php?topic=12509.0

சத்குரு சேஷாத்ரி சுவாமிகள் மற்றும் பல ஆன்மீக ஞானிகள்

http://srikanmani.blogspot.com/2010/10/blog-post_18.html

ஹனுமான் சாலீஸா

http://agatiyaradimai.blogspot.com/2011/01/blog-post_8528.html

மற்றும் பல கட்டுரைகள்

 http://amanushyam.blogspot.com/2011/05/blog-post_2561.html

 http://amanushyam.blogspot.com/2011/04/2_29.html

ஆதாரத்திற்கு சில இமேஜ்கள்…

அமானுஷ்யம்
சந்யாசி தந்த ஆரஞ்சு பழம்
வானத்தில் பறந்த பெண் சித்தர்
கல்பனா சாவ்லா திருட்டுப் பதிவு
சத்குரு சேஷாத்ரி சுவாமிகள் மற்றும் பல
கல்பனா சாவ்லா
விரதம் திருட்டுப் பதிவு
பாம்பன் சுவாமிகள் திருட்டுப் பதிவு
பின்னூட்ட ப்ரதாபம்
முற்பிறவிப் பதிவுத் திருட்டு

இதைப் பாருங்க—-

https://ramanans.wordpress.com/2010/11/21/%E0%AE%95%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%B5%E0%AE%B2%E0%AE%AE%E0%AF%8D/

அப்படியே இதையும் நல்லாப் படிச்சுப் பாருங்க…

http://www.maalaimalar.com/2011/02/12132941/tiruvannamalai-arunachaleswara.html

நான் என்னத்தச் சொல்ல? அட வலைப்பூக்காரர்கள்தான் இப்படி என்றால் பத்திரிகைக்காரர்களும் கூடவா? இணையதளத்தின் பெயரைக் குறிப்பிட்டால் குறைந்து போய் விடுவார்களோ?  இன்னும் நிறைய வலைப்பூக்கள் இருக்கின்றன. எல்லாவற்றையும் என்னால் இங்கே குறிப்பிட இயலவில்லை. ’காய்த்த மரம் கல்லடி படும்’ என்பது போல சிலரது இந்தச் செயல் இருக்கிறது. பதிவுகள் போடுவதை நிறுத்தி விடலாமா என்றும் கூடச் சமயத்தில் தோன்றுகிறது. ஒரு கட்டுரையே சுயமாக உழைத்து சிந்தித்து எழுத இயலாதவர்களுக்கு, நேர்மையற்றவர்களுக்கு எப்படி ஆண்டவனும், அருள்ஞானிகளும், அகத்தியர் போன்ற மகரிஷிகளும் உதவ முடியும்? தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொண்டு பிறரையும் ஏமாற்ற வேண்டியதுதான். இவர்களுக்காக இரக்கப்படுவதைத் தவிர வேறு என்ன செய்வது? கடுமையான சொற் பிரயோகங்களாலாவது தங்கள் தவறை உணர்ந்து மனம் திருந்துகிறார்களா என்று பார்ப்போம்.

இருக்கும் வேலையையே செய்ய இயலாத நிலையில் மேற்கண்டவற்றைத் தேடி எடுத்து நேரம் ஒதுக்கி எழுதியிருக்கிறேன். இதற்கு உதவிய “சைபர்” நண்பர்களுக்கு நன்றி. இனிமேலாவது திருட்டு எழுத்தர்கள் திருந்துவார்கள் என்று நம்புவோம்.

(இந்தப் பதிவை ஒருமாதிரி உணர்ச்சி வசப்பட்ட நிலையில் எழுதியிருக்கிறேன். மனம் சமனமான பிறகு மீண்டும் வருகிறேன்)

பாபாவும் பாகதவரும்

எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர்

1947ல் சிறையிலிருந்து விடுதலையான பாகவதர், ‘நரேந்திரா பிக்சர்ஸ்’ என்ற சொந்தப் படக் கம்பெனியை ஆரம்பித்து ‘ராஜ முக்தி’ என்ற படத்தைத் தயாரித்து வெளியிட்டார். படத்திற்குத் திரைக்கதை அமைத்து, வசனம் எழுதியிருந்தார் புதுமைப்பித்தன். பாகவதருடன் கதாநாயகியாக பானுமதி நடித்திருந்தார். சி.ஆர். சுப்பராமன் இசையமைத்திருந்தார். புகழ் பெற்ற திருவாவடுதுறை ராஜரத்தினம் பிள்ளையின் நாதஸ்வரக் கச்சேரியும் படத்தில் இடம் பெற்றிருந்தது. ஆனாலும் படம் தோல்வியைத் தழுவியது. அடுத்து வெளியான அமரகவி டி.ஆர். ராஜகுமாரி, மதுரம், என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், லலிதா, பத்மினி ஆகிய முன்னணிக் கலைஞர்கள் நடித்திருந்தும் தோல்விப் படமானது. தொடர்ந்து வெளியான சியாமளாவும் வெற்றி பெறவில்லை. ஆனாலும் நம்பிக்கையிழக்காமல் புது வாழ்வு படத்தைத் தயாரித்து தானே நடித்து இயக்கவும் செய்தார் பாகவதர். பாகவதர் வாழ்க்கையின் மீளாத சரிவிற்கு அப்படமே வழி வகுத்தது. அப்படம் மிகப் பெரிய தோல்வியைச் சந்தித்தது.

தொடர்ந்து தமிழிசைக் கச்சேரிகள் செய்ய விழைந்தார். ஆனால் அதற்கும் அவருக்கு சரியான வாய்ப்புகள் அமையவில்லை. சர்க்கரை நோயின் தாக்கத்தால் திடீரெனp பார்வை இழப்பும் ஏற்பட்டது. தங்கத் தட்டில் சாப்பிட்ட பெருமைக்குரியவர் தாங்குவதற்கு யாருமில்லாமல் தவித்தார். வாழ்ங்கு வாழ்ந்த கந்தர்வ கான இசைமாமணி இறுதிக் காலத்தில் உடல்நலிவுற்று, ஆதரிப்பார் யாருமில்லாமல் வறுமையில் வாடினார். மனம் வெறுத்துப் போய் தம் குல தெய்வமான தஞ்சை முத்துமாரியம்மன் கோவிலைச் சரணடைந்தார். அங்கேயே அமர்ந்து தம் வாழ்நாளைக் கழித்தார். பாகவதரின் நிலை பற்றிக் கேள்வியுற்ற நடிகர் எஸ்.எஸ். ராஜேந்திரன் அவரைச் சந்தித்தார். அவர் நிலை கண்டு இரங்கி, “ வாருங்கள், உங்களுக்குக் கனகாபிஷேகம் செய்து வைக்கிறேன்” என்று வேண்டிக் கொண்டார். ஆனால் பாகவதர் அதற்கு ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. ”நீங்கள் சொன்னதே போதும். செய்து வைத்தது மாதிரிதான். உங்கள் அன்பிற்கு மிக்க நன்றி!” என்று கூறி அதனை ஏற்க மறுத்து விட்டார்.

மன ஆறுதலுக்காக நண்பர் நாகரத்தினத்துடன் தீர்த்த யாத்திரை மேற் கொண்டார் பாகவதர். 1959 ஏப்ரல் மாதம் புட்டபர்த்தி சென்று ஸ்ரீ சாயி பாபாவைத் தரிசித்தார். தனது மன வேதனைகளை, தான் படும் துன்பங்களை பாபாவிடம் சொன்னார். முக்காலமும் உணர்ந்த பாபா பாகவதரிடம், “இன்னும் ஆறுமாதங்களில் எல்லாம் முடிந்து விடும்” என்றார். அது கேட்டு மனம் நெகிழ்ந்த பாகவதர் தான் பார்வையற்று இருப்பதால் பாபாவை தரிசிக்க முடியவில்லை என்றும், ஒரு சில நிமிடங்களாவது அவரைத் தரிசிக்க தனக்கு பார்வை அளிக்குமாறும் வேண்டிக் கொண்டார். பாபாவும் மனமிரங்கி, தனது கைகளால் பாகவதரின் கண்களைத் தடவ, பாகவதருக்குத் தற்காலிகமாகp பார்வை கிடைத்தது. கண்குளிர பாபாவை தரிசனம் செய்தார். பாகவதரிடம் “போதுமா?” என்று பாபா கேட்க அவரும் மனத் திருப்தியுடன் “போதும்” என்று சொல்ல, பாகவதரின் பார்வை மீண்டும் வழக்கம் போல் ஆனது. பாபாவை தரிசித்த மனத் திருப்தியில் மகிழ்வுடன் ஊர் திரும்பினார் பாகவதர்.

சத்ய சாய் பாபா


ஆனால் பாபாவின் வாக்கு பலித்தது. சரியாக ஆறு மாதங்கள் கழித்து, 1.11.1959 அன்று பாகவதர் காலமானார். வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து, தமிழ்த் திரையுலகின் சிம்மாசனத்தில் 30 ஆண்டுகாலம் இசையரசராக வீற்றிருந்து, பட்டி, தொட்டிகளிலெல்லாம் கர்நாடக இசை வெள்ளம் பெருக்கெடுத்தோட வைத்த பெருமைக்குரிய பாகவதர் மறைந்தார்.

நன்றி : தென்றல் மாத இதழ், அக்டோபர் 2010 இதழ்

********